Metalen

2025 is een cruciaal jaar voor de metaalsector, die zich op een kruispunt bevindt: enerzijds wordt de vraag beïnvloed door een wereldwijde groei die moeite heeft om zich te herstellen, maar anderzijds zou de sector moeten profiteren van een groeitrend die wordt aangedreven door zowel de energietransitie als digitale technologieën.

Over het geheel genomen zal de sector naar verwachting profiteren van stijgende prijzen voor de meeste industriële metalen, aangezien de LME-benchmarkindex in 2024 met meer dan 5% op jaarbasis (YoY) is gestegen. We verwachten voor 2025 een vergelijkbare gemiddelde stijging (5% YoY) van de prijzen voor industriële metalen. Koper zal naar verwachting een van de belangrijkste drijvende krachten achter deze stijging zijn. Daarentegen zullen de prijzen voor staal en ijzererts over het hele jaar genomen waarschijnlijk stagneren of zelfs dalen.

De gematigde groei van China – 4,8% in 2025 en 4,2% in 2026 – zal wegen op de wereldwijde vraag naar staal. De overcapaciteit in de staalproductie zal een negatieve invloed hebben op de prijzen. De vraag naar mineralen die verband houden met de energietransitie en digitale technologieën zal echter sterk blijven. De invoering van anti-involution-maatregelen – gericht op het afdwingen van productiequota om overproductie te beteugelen – zal naar verwachting een stabiliserend effect hebben op de vraag en het aanbod van mineralen en metalen in China en wereldwijd.

Over het geheel genomen zal de hervorming van de waardeketens die momenteel gaande is, naar verwachting doorzetten. In Europa zal de krimp van de productie in de verwerkende industrie ernstige gevolgen hebben voor energie-intensieve sectoren. Tegelijkertijd streven landen met goedkopere energie (de Golfstaten) ernaar hun winnings- en metallurgische sectoren te ontwikkelen en daarmee geloofwaardige concurrenten te worden voor de vertragende economie op het Oude Continent.

De invoering afgelopen juni van een extra tarief van 25% op de invoer van staal en aluminium uit de VS – waarmee het totaal op 50% komt – heeft vooral geleid tot opwaartse druk op zowel de producenten- als de consumentenprijzen op de binnenlandse markt

De terugval in zowel de bouwsector als de verwerkende industrie drukt op de vraag naar staal

Over het geheel genomen heeft de terugval in de bouwsector een negatieve invloed op de metaalindustrie, met name op de staalsector. China was de afgelopen decennia een belangrijke motor achter de wereldwijde bouwactiviteit, maar het land kampt momenteel met een langdurige terugval. De vastgoedklimaatindex staat op het laagste niveau ooit en het aantal nieuwbouwprojecten in 2024 is sinds 2019 gehalveerd. De Chinese overheid is van plan de klinkerproductie tegen 2025 terug te brengen tot 1,8 miljard ton, in afwachting van een bescheiden herstel. Bijgevolg zal ook de vraag naar staal hierdoor negatief worden beïnvloed.

In Europa neemt de vraag naar woningen weliswaar toe dankzij gunstigere rentevooruitzichten, maar blijven banken terughoudend vanwege faillissementen en dubieuze vorderingen. De bouwkosten blijven hoog, terwijl het tekort aan arbeidskrachten de bouwactiviteit blijft remmen. De vraag naar staal is afgenomen als gevolg van de sombere stemming in de sector. Bovendien ondermijnt de terugval in de productie in de verwerkende industrie de vraag naar staal.

In de Verenigde Staten zorgt de zwakke vraag naar woningen ervoor dat het aantal bouwvergunningen voor woningen in 2025 stagneert. Dit zal naar verwachting een negatieve invloed hebben op de vraag naar bouwmaterialen, waaronder staal.

Metalen die verband houden met de energietransitie hebben te kampen met tegenwind

De groeiende vraag naar mineralen die nodig zijn voor de energietransitie en digitale technologieën is inmiddels onstuitbaar. De elektrificatie van voertuigen, de uitbreiding van hernieuwbare energie (wind, zon, opslag) en de toename van datacenters vormen allemaal belangrijke groeifactoren voor de vraag naar kritieke mineralen (koper, aluminium, kobalt, enz.).

Volgens het Internationaal Energieagentschap (IEA) zal de vraag naar strategische mineralen, afhankelijk van de geschetste scenario’s voor de uitstoot van broeikasgassen (BKG), tegen 2030 naar verwachting verdubbelen of verdrievoudigen, voornamelijk dankzij de vraag die verband houdt met technologieën voor de energietransitie. De wereldwijde vraag naar koper zal naar verwachting tegen het einde van dit decennium met 40% groeien, waarbij 120% van deze vraag afkomstig is van technologieën voor de energietransitie (aangezien de traditionele vraag in dezelfde periode naar verwachting zal afnemen). Hetzelfde geldt voor lithium, aangezien de verdrievoudiging van de vraag voornamelijk zal worden aangedreven door toepassingen die verband houden met de energietransitie.

Zoals de zaken er nu voorstaan, is de internationale machtsverhouding sterk in het voordeel van China, dat zijn industriële strategie stevig heeft verankerd in de beheersing van de mijnbouw- en metallurgische waardeketen. Chinese bedrijven zijn momenteel met name dominant in het raffinagesegment. Zo zijn zij verantwoordelijk voor bijna tweederde van de wereldwijde productie van geraffineerd lithium, de helft van de koperproductie en meer dan 80% van de zeldzame aardmetalen.

De mijnbouw- en metaalindustrie zal op middellange termijn te maken krijgen met een tekort aan mineralen

De afgelopen twee decennia zijn er weinig grote kopervondsten gedaan, terwijl de exploratiekosten omhoog zijn geschoten, van 91 USD/ton in 2011 tot 802 USD/ton in 2020. Mijnbouwbedrijven zijn niet in staat om op middellange termijn aan de snelle groei van de vraag te voldoen. Het vermogen van mijnbouwbedrijven om in bedrijf zijnde mijnen te vervangen wordt ook belemmerd door een langdurig opstarttraject, met gemiddelde doorlooptijden van 18 jaar voor mijnen die tussen 2020 en 2023 in gebruik worden genomen – een stijging van 40% ten opzichte van 20 jaar geleden.

Deze processen worden verder vertraagd door lokale sociaal-politieke kwesties, zoals milieukwesties, inheemse gemeenschappen en de nationalisatie van grondstoffen, evenals stijgende productiekosten als gevolg van de toenemende technische complexiteit van de afgezette grondstoffen. Investeringen in brownfield-projecten en overnames blijven een prioriteit, maar er is een gebrek aan investeringen in exploratie en greenfield-projecten, wat op veel grondstoffenmarkten tot aanbodtekorten zou kunnen leiden.

Mijnbouwbedrijven moeten hun groei versnellen en tegelijkertijd een hoog winstniveau handhaven. Beperkte financieringsvoorwaarden en de macro-economische context maken financiering uitdagender. Marktwaarderingen lopen steeds verder uiteen, vaak als gevolg van portefeuilles die gericht zijn op het veiligstellen van kritieke mineralen voor de energietransitie, wat bedrijven ertoe aanzet hun portefeuilles te herstructureren. Als gevolg hiervan verwachten we een toename van fusies en overnames die gericht zijn op een heroriëntatie op mineralen die essentieel zijn voor de energietransitie. Gezien de sterke vraagvooruitzichten voor koper wordt een verdere consolidatie van koperactiva verwacht. Dit bleek vorig jaar uit de overname van Filo Corp. in Argentinië door BHP en Lundin Mining voor 3 miljard USD, nadat de onderhandelingen van BHP met Anglo-American waren mislukt. Mijnbouwbedrijven stoten ook bepaalde niet-strategische of snelgroeiende activa af, zoals platinagroepmetalen (PGM’s).

Vooruitzichten voor belangrijke metalen in 2025

Staal – Wij voorspellen voor 2025 een stijging van de staalproductie van minder dan 1% op jaarbasis (+0,3% op jaarbasis in 2024). De staalproductie zal veerkrachtig blijven in bepaalde opkomende economieën, zoals India, dat de op één na grootste staalproducent ter wereld is. Er zijn echter risicofactoren vanwege de verslechterende macro-economische context en belangrijke sectoren (bijv. de bouw). De gevolgen van de nieuwe Amerikaanse handelsbarrières zijn op dit moment moeilijk in te schatten. We verwachten een verdere daling van het wereldwijde staalverbruik met 1% op jaarbasis, na -0,2% op jaarbasis in 2024 en een krimp van 1% in 2023. Daarom handhaven we onze prognose voor 2025 op iets meer dan 550 USD per ton, een daling van 5% j-o-j

Aluminium – De wereldwijde aluminiumproductie zal in 2025 naar verwachting met 2% j-o-j stijgen tot 74,5 miljoen ton. In China zouden verbeterde weersomstandigheden in de waterkrachtregio Yunnan de wereldwijde productiecapaciteit aanzienlijk moeten stimuleren. Als gevolg van de energietransitie, met name de elektrificatie van voertuigen waarbij aluminium wordt gebruikt als lichter alternatief voor staal, zal de vraag naar verwachting met 3 tot 4% op jaarbasis groeien. De vraag naar aluminium zal ook worden ondersteund door de verpakkingsindustrie, waar producenten in het kader van een duurzaamheidsinitiatief streven naar het gebruik van aluminium in plaats van meer traditionele verpakkingsmaterialen. Voor 2025 voorspellen we een aanzienlijk kleiner overschot dan in 2024, naarmate het aanbod krapper wordt. We verwachten daarom dat de prijzen in 2025 met 5 tot 6% op jaarbasis zullen stijgen, tot 2.600 USD/ton.

Koper – In 2024-2025 zal er op de kopermarkt een overschot blijven bestaan als gevolg van de toegenomen productie in China en de Democratische Republiek Congo (DRC). De productie van geraffineerd koper zal in 2025 naar verwachting met 3% per jaar groeien (tegenover +3% per jaar in 2024). We voorspellen dat het wereldwijde verbruik van geraffineerd koper in 2025 met 2,5% per jaar zal stijgen, maar dat de stijging zal worden afgeremd door de gematigde vooruitzichten in de belangrijkste markten. De koperprijzen zullen in 2025 naar verwachting gemiddeld 9.750 USD per ton bedragen, wat neerkomt op een jaarlijkse stijging van 5%. Ten eerste zullen de vraagprognoses in verband met de energietransitie en de onbalans tussen vraag en aanbod de prijzen boven deze symbolische drempel houden. Ten tweede zullen de mogelijke vertraging van de energietransitie onder een „Trump 2.0“-regering, de aanhoudende kwetsbaarheid van de Chinese vastgoedmarkt en de moeilijkheden waarmee de Europese industrie te kampen heeft, naar verwachting een rem zetten op een sterkere stijging van de koperprijzen.

Nikkel – De wereldwijde nikkelertsproductie zal naar verwachting met 6,5% op jaarbasis stijgen tot 3,9 miljoen ton in 2025. We verwachten een robuuste groei van de productie van geraffineerd nikkel, met een verdere stijging van 10% op jaarbasis in 2025. De productiegroei in Indonesië, de grootste producent, zal de dalingen in andere belangrijke productieregio’s, met name Australië, Europa en Nieuw-Caledonië, compenseren. De wereldwijde vraag naar nikkel zal in 2025 naar verwachting met 7% op jaarbasis stijgen (vergeleken met 5,5% op jaarbasis in 2024), dankzij de groei in de sectoren roestvrij staal en energietransitie. Als gevolg hiervan voorspellen wij dat de nikkelmarkt in 2025 een overschot zal blijven vertonen, verzadigd door de productie. We verwachten dat de prijzen zich zullen stabiliseren rond 17.000 tot 17.500 USD/ton, een daling van 9% op jaarbasis na een scherpe daling van 21% in 2024.