Chocoladeliefhebbers, de cacaomarkt is in vrije val! De prijzen zijn sinds januari met 45% gedaald, waarmee twee jaar van recordhoogtes zijn uitgewist en de sector opnieuw wordt vormgegeven. Wat zit er achter deze zoete verrassing en wat betekent het voor zowel producenten als consumenten?
Kerncijfers :
- 45% = daling van de cacaoprijzen sinds januari 2025
- $5.000 = huidige prijs van een ton cacao
- 60% = aandeel van Ivoorkust en Ghana in de wereldwijde cacaoproductie
Na twee jaar van spanning brengt de huidige correctie de cacaoprijzen weer naar meer rationele niveaus. Maar het zou illusoir zijn om te spreken over normalisatie: de sector blijft kwetsbaar door structurele beperkingen en een zeer hoge geografische concentratie van bonenproductie.
- Simon Lacoume, sectoreconoom.
Een markt midden in correctie
Na bijna $12.000 per ton te hebben bereikt eind 2024, wordt cacao nu verhandeld tegen ongeveer $5.000 per ton, een daling van meer dan 50% in één jaar. Deze scherpe daling kan worden verklaard door twee factoren: optimistische oogstvoorspellingen in Ivoorkust en het einde van de speculatie die de prijsstijging in 2024 had aangewakkerd. Ondanks deze daling blijven de prijzen twee keer zo hoog als het gemiddelde van 2012-2022 ($2.525/ton).
(data for the graph in .xls format)
Aanhoudende structurele spanningen
Hoewel de effecten van El Niño en het gezwollen scheutvirus1 zijn afgenomen, blijft het begrotingstekort bestaan en blijven de problemen van 2024 bestaan. Plantages verouderen, investeringen blijven te beperkt en de productie is geografisch sterk geconcentreerd. Ivoorkust en Ghana zijn samen goed voor bijna 60% van de wereldwijde productie, oplopend tot 70% als we de rest van West-Afrika meerekenen. De cacaosector is daarom uiterst kwetsbaar voor elke verstoring van de aanvoer uit deze regio.
Robuuste wereldwijde vraag
De chocoladeconsumptie blijft groeien, gedreven door Azië en de premiumsegmenten. Ethische, biologische en suikerarme chocolade winnen terrein, evenals gecertificeerde cacao (Fairtrade, Rainforest Alliance). Tegelijkertijd proberen producerende landen zoals Ivoorkust en Ghana het aandeel binnenlandse grinding te vergroten om meer waarde te benutten.
Duurzaamheid en diversificatie
West-Afrika blijft dominant, maar Latijns-Amerika, met name Ecuador, streeft ernaar Ghana in 2027 in te halen en streeft naar een productie van 650.000 ton cacao per jaar. Traceerbaarheidsinitiatieven die door de EU zijn opgelegd en het Referentie-Prijs voor een Goed Inkomen (PRRD)-mechanisme dat door de Ghanese en Ivoorkust is ingevoerd – waarbij een minimale producentenprijs (boerderijpoortprijs) is vastgesteld van $3.408/ton in Ghana en $2.650/ton in Ivoorkust2 – verhogen tegelijkertijd de druk op een duurzame en transparante toeleveringsketen.
1 Een virale ziekte van de cacaoboom die endemisch is in West-Afrika.
2 PRRD-differentieelverschillen gelden wanneer de door COCOBOD en de Coffee and Cocoa Board vastgestelde boerderijprijzen respectievelijk lager zijn dan de referentieprijs.
