Trinidad en Tobago

Aanhoudende groei in 2025, maar sombere toekomst voor de energiesector

De economische activiteit heeft in 2025 een impuls gekregen. De verbeteringen die eind 2024 in de energiesector (30% van het bbp) werden waargenomen, hebben zich voortgezet, aangedreven door de start van de productie bij de offshore-gasprojecten Cypre (geëxploiteerd door BP) en Mento (EOG) in respectievelijk april en mei 2025. In de niet-energiesectoren profiteren de verwerkende industrie (6% van het bbp), de financiële dienstverlening (6%) en het toerisme (7,5%) van een solide vraag.

De particuliere consumptie blijft sterk, ondersteund door lage inflatie en de verwachte loonsverhoging van 10% in de publieke sector. De kredietgroei (+8,8% op jaarbasis in maart 2025) en de stabilisatie van de arbeidsmarkt, na een lichte stijging van de werkloosheid in 2024 (5,5% in het vierde kwartaal van 2024 tegenover 4,1% in het vierde kwartaal van 2023), ondersteunen eveneens de binnenlandse vraag. Bovendien blijven de investeringen gestimuleerd door de ontwikkeling van gasprojecten en havenactiviteiten in de hoofdstad. Op extern vlak wordt Trinidad en Tobago echter geconfronteerd met nieuwe Amerikaanse tariefbarrières. Hoewel de energie-export (34% van het totaal, waarvan 54% naar de VS gaat) is vrijgesteld van invoerrechten en wordt gestimuleerd door lopende gasprojecten (een stijging van 43% in de LNG-export tussen april en mei 2025), zullen de exporten van petrochemische producten (16% van het totaal), staal en aluminium (7,5%) waarschijnlijk het zwaarst door deze maatregelen getroffen.

De vooruitzichten voor de energiesector in 2026 worden echter somberder. Op 17 april 2025 kondigde de regering-Trump de intrekking aan van de OFAC-vergunningen die de ontwikkeling van grensoverschrijdende gasvelden met Venezuela toestonden, en gaf zij oliemaatschappijen tot eind mei 2025 de tijd om hun activiteiten stop te zetten. Hoewel het Manakin-Cocuina-project, waarvan de productie pas in 2029 van start zou gaan, een groeimotor op langere termijn vormde, is het vooral de stopzetting van het Dragon-megaproject die de energievooruitzichten van het land verstoort. Dit veld, geëxploiteerd door Shell, bevat 4 trillion cubic feet aan reserves en zou in 2026 in productie komen om vanaf 2027 te worden omgezet in LNG. Het was bedoeld om de terugloop in de binnenlandse velden te compenseren en het land in staat te stellen zijn positie als toonaangevende exporteur van LNG, ammoniak en methanol in de regio te behouden. De opschorting ervan blokkeert daarom de invoer van gas via pijpleidingen naar Venezuela en verstoort de verwerking en wederverkoop ervan in de vorm van LNG of petrochemische producten.

Nieuwe regering herziet halfjaarbegroting

Het begrotingstekort zal naar verwachting toenemen in het begrotingsjaar 2024-25. Bij haar aantreden in april 2025 kreeg de nieuwe regering te maken met een verslechterende begrotingssituatie, die minister van Financiën Davendranath Tancoo toeschreef aan wanbeleid van de vorige regering, onder leiding van de People’s National Movement (MNP). Hij beweerde dat deze bepaalde essentiële uitgaven te laag had begroot, met name op het gebied van onderwijs. In dit kader werd in juni 2025 door het parlement een begrotingsverhoging (+5% ten opzichte van de oorspronkelijke begroting) van 3,1 miljard TT$ goedgekeurd, voornamelijk bestemd voor lopende uitgaven (2,9 miljard TT$) en voor ontwikkelingsprojecten (279 miljoen TT$). Dit komt bovenop de oorspronkelijke begroting van bijna TT$ 60 miljard (ongeveer USD 9 miljard), die volgens de ramingen van de vorige regering was gebaseerd op een tekort van 2,9% van het bbp. Bovendien hebben de neerwaartse bijstelling van de aannames voor de olieprijs (van USD 77,8 naar USD 66 per vat) en de volatiliteit van de lokale LNG-prijs – die is gekoppeld aan de Amerikaanse Henry Hub-benchmarkindex (van $3,59 naar $5/MMBtu) – invloed op de energie-inkomsten (25% van de totale inkomsten), waardoor de nieuwe uitvoerende regering uitgaat van een begrotingstekort dat twee keer zo groot is als de oorspronkelijke prognose. Het toenemende tekort versterkt de opwaartse trend van de overheidsschuld, waarbij het aandeel van de buitenlandse schuld in april 2025 32% van het totaal zal bedragen. Het tekort zal naar verwachting worden gefinancierd door middel van lokale leningen en het beroep op multilaterale faciliteiten (CAF, IDB, IFC). De regering heeft ook plannen aangekondigd om bepaalde uitgaven te rationaliseren, zoals contracten voor particuliere beveiliging en ambtelijke huisvesting. Wat de inkomsten betreft, heeft de regering in mei 2025 de wet uit 2021 ingetrokken waarmee de Trinidad and Tobago Revenue Authority (TTRA) werd opgericht, een onafhankelijke belastingdienst die bedoeld was om de belastinginning te verbeteren en 1,5 tot 3 miljard dollar op te brengen. Het besluit was ingegeven door verkiezingsbeloften aan vakbonden in de publieke sector. De regering heeft beloofd de huidige Board of Inland Revenue (BIR) te versterken, maar het uitblijven van onmiddellijke maatregelen vormt een bedreiging voor de stabiliteit van de inkomsten, die al verzwakt is door de afhankelijkheid van koolwaterstoffen.

Het huidige overschot is in 2025 verder afgenomen. Nieuwe protectionistische maatregelen van de VS (de VS is de grootste afnemer, goed voor 41% van de totale export) remmen de export van petrochemische producten af (waarvan 25% in 2024 naar de VS ging), met name ammoniak en methanol, terwijl de export van koolwaterstoffen profiteert van de start van de productie op de Cypre- en Mento-velden. De energie-inkomsten worden echter uitgehold door de daling van de koolwaterstofprijzen. Het tekort op de dienstenbalans neemt af naarmate de toeristische sector zich verder herstelt. De primaire inkomstenrekening vertoont nog steeds een tekort als gevolg van de repatriëring van inkomsten door de vele buitenlandse oliemaatschappijen die in het land actief zijn. Gesteund door het staatsinvesteringsfonds (Heritage and Stabilization Fund) blijven de internationale reserves op een toereikend niveau. Deze bedroegen eind 2024 5,6 miljard USD, d.w.z. het equivalent van acht maanden invoer. Ten slotte wijzen de vooruitzichten voor 2026 op een aanhoudend overschot op de lopende rekening als gevolg van de stopzetting van de megaprojecten Dragon en Manakin-Cocuina, wat de export van LNG en petrochemische producten negatief beïnvloedt.

UNC wint vervroegde parlementsverkiezingen

Het politieke landschap in Trinidad en Tobago werd opgeschud door de vervroegde parlementsverkiezingen die op 28 april 2025 werden gehouden na het aftreden van voormalig premier Keith Rowley in januari 2025. De verkiezingen markeerden de triomfantelijke terugkeer van Kamla Persad-Bissessar en haar United National Congress (UNC, centrumlinks), dat 54,2% van de stemmen en 26 van de 41 zetels in het Huis van Afgevaardigden behaalde, waarmee in feite een einde kwam aan tien jaar bewind van de People's National Movement (PNM, centrumlinks). De Tobago People’s Party (TPP), die de UNC steunt, won beide zetels in Tobago (een semi-autonoom eiland) ten koste van de PNM. Het stemgedrag blijft langs etnische lijnen verlopen: Afro-Trinidadianen stemmen traditioneel op de PNM en Indo-Trinidadianen op de UNC, terwijl mensen van gemengde afkomst en andere groepen de uitslag bepalen. De overwinning van de partijen kan worden verklaard door een bijzonder gespannen situatie in de aanloop naar de verkiezingen. De aftredende regering, die al verzwakt was door de machtswisseling tussen Keith Rowley en zijn minister van Energie Stuart Young in maart 2024 2025, werd zwaar getroffen door de politieke gevolgen van de intrekking van Amerikaanse vergunningen voor grensoverschrijdende gasprojecten begin april 2025. Dit besluit, dat werd gezien als een diplomatieke mislukking, diende als een krachtig electoraal wapen voor de oppositie. Bovendien ondermijnde het onvermogen om de criminaliteit te beteugelen, ondanks de noodtoestand die eind december 2024 was afgekondigd en driemaal werd verlengd, de geloofwaardigheid van de PNM. Met 625 gemelde moorden in 2024 (45,7 per 100.000 inwoners) – een historisch hoogtepunt – is de nationale veiligheid de belangrijkste zorg van de kiezers geworden. De nieuwe regering van Persad-Bissessar staat daardoor voor een drievoudige uitdaging. Ten eerste moet zij haar beloften nakomen om de georganiseerde misdaad te bestrijden, ondanks beperkte middelen en poreuze grenzen met Venezuela. Daarnaast zal zij loonsverhogingen in de publieke sector moeten doorvoeren en tegelijkertijd de reeds onder druk staande overheidsfinanciën weer op orde moeten brengen. Ten derde zal de nieuwe regering moeten laveren tussen de eisen van de VS en de nationale economische behoeften.

Daarom moet de regering-Persad-Bissessar Washington geruststellen over haar medewerking op het gebied van regionale veiligheid, met name in de strijd tegen Venezolaanse criminele netwerken. Anderzijds moet zij de economische betrekkingen met Caracas in stand houden om de afname van de nationale gasreserves te compenseren en de petrochemische industrie te behouden. Hoewel de voormalige premier in beroep is gegaan tegen het Amerikaanse besluit over de OFAC-vergunningen, laat de compromisloze houding van de regering-Trump weinig ruimte voor onderhandelingen. Ten slotte zal het land zijn economische betrekkingen met China in stand houden, met name in het kader van het „New Silk Road“-initiatief.

Laatst bijgewerkt: juni 2025