Bahrein

De groei zal in 2026 licht toenemen, aangevoerd door activiteiten buiten de oliesector, tegen de achtergrond van toegenomen regionale spanningen

De economische groei van Bahrein zal naar verwachting in 2026 licht verbeteren, zij het in een langzamer tempo dan eerder verwacht vanwege de toegenomen regionale geopolitieke spanningen. De uitbreiding van de raffinagecapaciteit voor aardolie, de veerkrachtige export van aluminium (metalen zijn goed voor 40% van de totale export) en de gestage groei in de financiële dienstverlening (ongeveer 17% van het bbp) zullen de economische activiteit naar verwachting ondersteunen. Toerisme en aanverwante diensten (ongeveer 10% van het bbp) zullen naar verwachting ook belangrijke bijdragers blijven, hoewel de regionale instabiliteit naar verwachting een rem zal zetten op de bezoekersstromen. De olieproductie zal naar verwachting een beperkte stijging van 1% laten zien tot ongeveer 195.000 vaten per dag (bpd), als gevolg van het gecombineerde effect van het productiebeheer van de OPEC+ en structurele beperkingen in de upstream-sector, zoals de veroudering van bestaande olievelden, bescheiden toevoegingen aan de reserves en beperkte kapitaalinvesteringen. Hoewel een hogere productie van geraffineerde olie een positieve bijdrage zal leveren aan de industriële productie en de export, zal dit effect gedeeltelijk teniet worden gedaan door de stijgende invoer van ruwe olie. De op de downstream-sector gerichte strategie van Bahrein is gebaseerd op de invoer van ruwe olie, de verwerking daarvan en de uitvoer van geraffineerde producten. Niet-oliesectoren (ongeveer 85% van het bbp) zullen in 2026 de belangrijkste drijfveren van de economische activiteit blijven. Financiële dienstverlening, logistiek en toerisme zullen naar verwachting profiteren van gunstige regionale financiële en economische omstandigheden, en van de positie van Bahrein als regionaal financieel knooppunt. De aluminiumproductie zal de industriële productie blijven ondersteunen, hoewel een zwakkere vraag het exportmomentum zou kunnen remmen. De neerwaartse risico’s voor de groei zijn echter toegenomen tegen de achtergrond van aanhoudende regionale geopolitieke spanningen. Bahrein blijft bijzonder kwetsbaar voor verstoringen in de Straat van Hormuz, waar al zijn export van koolwaterstoffen doorheen gaat, waardoor het land extra kwetsbaar is voor schokken die de maritieme handelsroutes beïnvloeden. Regionale instabiliteit zou ook het vertrouwen van investeerders, de toeristenstromen en de financiële instroom kunnen verzwakken, terwijl dit mogelijk ook de bereidheid of het vermogen van de partners in de Golfregio beïnvloedt om indien nodig aanvullende financiële steun te verlenen. Bahrein is van oudsher afhankelijk geweest van aanzienlijke fiscale steun van zijn buurlanden. In 2018 hebben Saoedi-Arabië, de VAE en Koeweit een steunpakket van 10 miljard USD toegezegd, dat in tranches zal worden uitgekeerd om de begrotings- en externe balansen van het land te helpen stabiliseren.

De inflatiedruk zal naar verwachting in 2026 relatief beperkt blijven, hoewel de risico’s zijn toegenomen door de verhoogde regionale geopolitieke spanningen. Hogere transport- en logistieke kosten als gevolg van verstoringen in de maritieme handelsroutes zouden de importprijzen kunnen opdrijven, met name voor voedsel en andere essentiële goederen, gezien de grote afhankelijkheid van Bahrein van import. Tegelijkertijd zal een gematigde monetaire versoepeling, in lijn met het besluit van de Amerikaanse Fed en als gevolg van het stelsel van koppeling aan de Amerikaanse dollar, waarschijnlijk de kredietgroei en de particuliere consumptie ondersteunen, waardoor er een beperkte opwaartse druk op de prijzen ontstaat. Overcapaciteit op de woningmarkt en een gematigde loondynamiek zullen de prijsstijging verder beperken.

Het begrotingstekort zal aanhouden, terwijl de externe buffers te maken hebben met toenemende regionale risico’s

De begrotingspositie van Bahrein zal in 2026 naar verwachting onder druk blijven staan, als gevolg van de grote afhankelijkheid van inkomsten uit koolwaterstoffen (50-55% van de totale begrotingsinkomsten), de beperkte flexibiliteit bij de uitgaven en de hoge lasten voor de aflossing van de overheidsschuld, ondanks de voortdurende consolidatie-inspanningen van de autoriteiten. Het begrotingsbeleid zal zich blijven richten op het beperken van het tekort door middel van een geleidelijke verhoging van de inkomsten en rationalisering van de uitgaven. Maatregelen gericht op het verbreden van de belastinggrondslag, het verbeteren van de niet-olie-inkomsten en het versterken van het begrotingsbeheer zullen de consolidatie-inspanningen naar verwachting ondersteunen. De begrotingsresultaten zullen echter zeer gevoelig blijven voor ontwikkelingen in de olieprijs en regionale geopolitieke omstandigheden. Hoewel een hogere productie van geraffineerde producten en stabiele aluminiumexport enige ondersteuning zouden moeten bieden aan de overheidsinkomsten, zouden verstoringen van regionale handelsroutes of een zwakkere buitenlandse vraag de overheidsinkomsten beperken. Aan de uitgavenzijde zullen starre uitgavenstructuren het aanpassingsvermogen beperken. Lonen, subsidies en sociale overdrachten maken ongeveer de helft van de totale overheidsuitgaven uit, wat de ruimte voor snelle begrotingsconsolidatie beperkt. Bovendien zullen sociale en politieke overwegingen naar verwachting ingrijpende bezuinigingen op de lopende uitgaven ontmoedigen. Hoewel de financieringsbehoefte naar verwachting licht zal afnemen van 1,4-1,5 miljard BHD in 2025 tot ongeveer 1 miljard BHD in 2026, zal een hardnekkig begrotingstekort blijven bijdragen aan de toename van de overheidsschuld. Niettemin zullen de voortdurende steun van GCC-partners, de activa in staatsinvesteringsfondsen (ongeveer 10% van het bbp) en de toegang tot binnenlandse en internationale kapitaalmarkten de financieringsrisico’s op korte termijn naar verwachting temperen. Tegelijkertijd kan externe steun in toenemende mate afhankelijk worden gesteld van de verwezenlijking van vooruitgang bij begrotingshervormingen, wat een stimulans zal vormen voor verdere begrotingsconsolidatie.

De externe positie zal naar verwachting in 2026 een overschot blijven vertonen, hoewel het saldo op de lopende rekening mogelijk zal afnemen tegen de achtergrond van toegenomen regionale geopolitieke spanningen. De export van diensten, met name financiële diensten, zal steun blijven bieden, terwijl inkomsten uit koolwaterstoffen en de export van aluminium belangrijke bronnen van externe inkomsten zullen blijven. De sluiting van de Straat van Hormuz zal echter een remmende factor zijn. Ook de toeristenstromen zouden kunnen afnemen, aangezien regionale onzekerheid de vraag naar reizen zou drukken.

Regionale geopolitieke spanningen en de oorlog in Iran zullen het investeringsklimaat bepalen

Bahrein heeft een functionerend parlement. De Nationale Assemblee, opgericht krachtens de grondwet van 2002, bestaat uit twee kamers: de door de koning benoemde Shura-raad en de gekozen Raad van Afgevaardigden. Wetgeving moet door beide kamers en de koning worden goedgekeurd. De volgende parlementsverkiezingen vinden uiterlijk in november van dit jaar plaats. Op korte termijn worden geen grote politieke instabiliteit of veranderingen verwacht.

De regionale risicovooruitzichten voor Bahrein in 2026 zullen in toenemende mate worden bepaald door de geopolitieke spanningen in de nasleep van de oorlog in Iran. Als kleine en zeer open economie blijft Bahrein bijzonder kwetsbaar voor ontwikkelingen die van invloed zijn op regionale handelsroutes en energiemarkten. Veiligheidsrisico’s in de Straat van Hormuz zijn van bijzonder groot belang, aangezien de gehele export van koolwaterstoffen uit Bahrein via deze waterweg verloopt. Elke langdurige verstoring van de maritieme handelsstromen zou het investeringsvertrouwen ondermijnen. Anderzijds blijft Bahrein ook afhankelijk van financiële steun van regionale partners, met name Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten, waardoor het kwetsbaar is voor verschuivingen in hun beleidsprioriteiten. De bescherming van het land zal nauw verbonden blijven met de Amerikaanse militaire aanwezigheid en overeenkomsten.

Laatst bijgewerkt: maart 2026