Mexico

Bescheiden herstel te midden van aanhoudende onzekerheid

De groei zal zich in 2026 langzaam herstellen van de vrijwel volledige stagnatie in 2025. In de nasleep van de door de regering-Trump ontketende handelsoorlog lijkt de inzet van Mexico op een groeimodel dat is afgestemd op de Amerikaanse markt en op het aantrekken van nearshoring-investeringen een tweesnijdend zwaard te zijn. Het lidmaatschap van de USMCA heeft de Mexicaanse export tot nu toe een sterke mate van bescherming geboden tegen invoerheffingen (zie de vrijstelling van Section 232-heffingen op auto’s en auto-onderdelen, en IEEPA-heffingen). De investeringsboom in 2022-2023 was echter gebaseerd op de veronderstelling van langdurige preferentiële markttoegang tot de VS. Of de onzekerheid wordt weggenomen, hangt af van hoe de USMCA-herziening in 2026 verloopt. Voorlopig hebben investeerders een afwachtende houding aangenomen, waardoor sinds 2023 de instroom van nieuwe directe buitenlandse investeringen is afgenomen, maar de herinvesteringen zijn toegenomen, wat resulteert in een over het algemeen stabiel totaal. We verwachten dat deze trend zal aanhouden totdat we een duidelijker beeld krijgen van de situatie op de lange termijn met de VS.

De binnenlandse kapitaaluitgaven en investeringen in niet-residentieel vastgoed zullen naar verwachting slechts licht herstellen, terwijl lagere rentetarieven de investeringen in residentieel vastgoed zouden moeten ondersteunen. De auto-export daalde in de eerste helft van 2025 met 4% op jaarbasis. De export van elektronica is echter sterk gestegen om het gat op te vullen, dankzij de hausse in de uitgaven voor AI-infrastructuur in de VS. Als de invoerheffingen niet verder escaleren, is er ruimte voor groei van de export, aangezien de vraag vanuit de VS naar verwachting op peil zal blijven. Hoewel de verwerkende industrie banen schrapt, zijn er weinig aanwijzingen dat de schok als gevolg van de handelsconflicten en onzekerheid overslaat naar de algemene arbeidsmarkt (werkloosheid van 3% per september 2025) en de binnenlandse vraag. Ondanks een matigere loongroei zouden stabiele overheidsuitkeringen en een toenemend consumentenvertrouwen moeten leiden tot een bescheiden herstel van de consumptie. De activiteit in de dienstensector zou daarom een bescheiden groei moeten blijven vertonen. 2026 zou het eerste jaar moeten zijn waarin de effecten van het strenge immigratiebeleid van de VS volledig zichtbaar worden, wat een neerwaarts risico voor de consumptie met zich meebrengt in de vorm van zwakkere geldovermakingen (3,7% van het bbp). Ondanks een enigszins hardnekkige kerninflatie blijft de algemene context desinflatoir, en de centrale bank zou de rente verder moeten verlagen in de richting van 7%.

Externe kwetsbaarheden onder controle, een uitdagende terugkeer naar begrotingsdiscipline

Begrotingstekorten zoals dat van 2024, veroorzaakt door uitgaven in de aanloop naar de verkiezingen, geven een zorgwekkend signaal af voor een land dat slechts één ratingverlaging verwijderd is van het verlies van zijn investment-grade-status. De regering-Sheinbaum is er in 2025 verrassend goed in geslaagd de begroting te consolideren, maar die vooruitgang zal naar verwachting in 2026 stagneren. Sociale uitkeringen zullen een hoge prioriteit blijven krijgen, net als uitgaven voor infrastructuur, defensie en veiligheid. Deze laatste categorie loopt het risico op onverwachte uitgaven in verband met plotselinge eisen van de Amerikaanse regering om de migratiecontroles aan te scherpen en operaties tegen de georganiseerde misdaad op te voeren. Wij staan sceptisch tegenover de aannames van de regering met betrekking tot de nominale groei, het potentieel voor inkomstenverhoging van de Mexicaanse invoerheffingen op niet-FTA-landen en maatregelen ter verbetering van de inning, evenals de capaciteit om de verplichtingen jegens het staatsoliebedrijf PEMEX af te bouwen. Daarom lijkt de begrotingstekortdoelstelling van 4,1% van het bbp voor 2026 enigszins optimistisch. Gezien de zeer volatiele externe omgeving van Mexico betekent dit een opmerkelijke – maar niet onmiddellijke – mate van begrotingskwetsbaarheid. Het herstel van een gezond begrotingstraject zal in hoge mate afhangen van het succes van Plan Mexico, het vlaggenschip van het industriebeleid van Sheinbaum. Het zesjarige pakket heeft tot doel tegen 2030 277 miljard USD aan buitenlandse investeringen (automobielindustrie, lucht- en ruimtevaart, halfgeleiders, elektronica en farmaceutica) aan te trekken, maar de sterke afhankelijkheid van fiscale stimuleringsmaatregelen betekent dat dit tot kostenoverschrijdingen kan leiden. Evenzo valt nog te bezien hoe succesvol de inspanningen zullen zijn om de operationele winstgevendheid van Pemex te herstellen. De staatsoliereus vertegenwoordigt een voorwaardelijke verplichting in de orde van grootte van 6% van het bbp.

We zullen waarschijnlijk een geleidelijke toename van het tekort op de lopende rekening blijven zien, voornamelijk als gevolg van een groter tekort op de goederenbalans. Een afname van de instroom van geldovermakingen zal leiden tot een verzwakking van het secundaire inkomensoverschot (3,5% van het bbp). Hoewel de groei van de netto instroom van buitenlandse directe investeringen (1,5% van het bbp) tegenvalt, vertoont deze geen tekenen van instorting en wordt deze voornamelijk ondersteund door herinvesteringen van winsten. De financieringssamenstelling van de lopende rekening blijft daarom stabiel. De deviezenreserves dekken vier maanden aan invoer, de buitenlandse schuld is relatief laag (26% van het bbp, waarvan een derde bestaat uit schuld van de particuliere sector) en de aflossing ervan wordt ondersteund door een flexibele kredietlijnregeling van het IMF (1,4% van het bbp), die eind 2027 moet worden verlengd.

Het ondernemingsklimaat staat onder druk door institutionele hervormingen en onzekerheid op handelsgebied

De linkse Morena-partij heeft haar macht bij de algemene verkiezingen van 2024 geconsolideerd en het presidentschap veiliggesteld met 61% van de stemmen en een de facto supermeerderheid in het congres. President Claudia Sheinbaum volgt haar nog steeds invloedrijke mentor, Andrés Manuel López Obrador, op en zal doorgaan met de uitvoering van een agenda die is gebaseerd op door de staat gestuurde economische ontwikkeling, het terugdringen van armoede en ongelijkheid door middel van sociale voorzieningen en herverdeling, en institutionele hervormingen. Opvallend hierin is de grondwetswijziging om rechters via algemene verkiezingen te kiezen, waardoor aan Morena gelieerde magistraten de verkiezingen van juni 2025 konden domineren, waarbij de helft van de zetels op het spel stond. Critici van de hervorming benadrukken het risico van uitholling van de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, wat bedrijfsbelangen kan ondermijnen wanneer deze in conflict komen met die van overheidsinstanties, of ruimte kan creëren voor corruptie. Evenzo zijn voorheen onafhankelijke regelgevende instanties onder de bevoegdheid van ministers geplaatst, waaronder de autoriteiten op het gebied van energie, telecommunicatie en mededinging. De prioritaire rol van de staat in de energiesector (exploratie, verwerking en distributie, inclusief elektriciteit) zal blijven worden verdedigd. De wijdverbreide criminaliteit vormt in toenemende mate een bedrijfsrisico, aangezien deze vaak de dagelijkse bedrijfsvoering verstoort en bedrijven dwingt om kosten te maken voor verzekeringen en beveiliging. Sheinbaum zal naar verwachting haar volledige ambtstermijn, die in 2030 afloopt, volmaken, terwijl in 2027 alle zetels in de Kamer van Afgevaardigden (het lagerhuis) opnieuw worden verkozen. Hoewel haar populariteitscijfers hoog zijn gebleven, hebben ze enigszins te lijden gehad onder de gevolgen van opvallende corruptieschandalen waarbij functionarissen van Morena betrokken waren. De sluimerende spanningen binnen de partij laaien van tijd tot tijd op, maar zouden niet moeten escaleren tot regelrechte factiestrijd zolang de persoonlijke populariteit van Sheinbaum sterk blijft.

De aanstaande herziening van de USMCA zal bepalend zijn voor het vormgeven van het ondernemingsklimaat in de komende jaren. Onze werkhypothese is dat de overeenkomst de herziening van 2026 zal doorstaan, hoewel het moeilijker te zeggen is of dit in de vorm van een volledige verlenging (van 2036 tot 2042) zal zijn of dat er in 2027 nog een herziening zal volgen. De liberalisering van de energiesector zal waarschijnlijk een belangrijk twistpunt vormen. Ondanks enkele toenaderingspogingen tot de particuliere sector blijft Morena over het algemeen voorstander van staatsdominantie op alle niveaus van de energievoorzieningsketen, terwijl de VS waarschijnlijk zullen aandringen op meer openheid voor buitenlands particulier kapitaal. Andere waarschijnlijke eisen, zoals strengere oorsprongsregels (waaronder een hoger aandeel Amerikaanse componenten) en strengere arbeidsnormen, kunnen een deel van de comparatieve voordelen van Mexico uithollen. In het kader van het industriebeleidsinitiatief „Plan Mexico“ heeft de regering getracht verdere stimulansen voor nearshoring in te voeren (afschrijvingskosten en andere belastingvoordelen, nationale oorsprongsvereisten voor overheidsopdrachten), maar verduidelijking en stabilisatie van de handelsrelatie met de VS zullen noodzakelijk zijn om het momentum van nearshoring weer op een betekenisvolle manier te herstellen. De handel tussen Mexico en China zal het slachtoffer blijven van de handelsoorlog, zoals blijkt uit de invoerheffingen die in de begroting voor 2026 zijn opgenomen en die naar schatting 8 % van de invoer betreffen.

Betaling

In Mexico worden schulden doorgaans voldaan met cheques, bankoverschrijvingen en – in sommige speciale gevallen – creditcards. De betalingsprocessen van bedrijven worden bepaald door het interne beleid van de betreffende onderneming. De meeste bedrijven vragen de andere partij om ondersteunende documentatie voordat ze tot een transactie overgaan (bijvoorbeeld de statuten van het bedrijf of het belastingnummer, ook wel bekend als het Registro Federal de Contribuyentes). De documenten die het vaakst bij commerciële transacties worden gebruikt, zijn facturen, promessen en cheques. Promessen zijn onvoorwaardelijke, schriftelijke toezeggingen om een persoon een geldbedrag te betalen. In Mexico wordt dit document doorgaans gebruikt als betalingsgarantie van de koper. Het wordt ondertekend door de wettelijke vertegenwoordiger van de koper – en dus de schuldenaar – voor een bedrag dat hoger is dan het totale bedrag van de schuld. Promessen en cheques dienen tevens als schuldbewijzen. Zodra kopers over de relevante informatie beschikken, kunnen zij overgaan tot betaling via een overschrijving of cheque, waarbij beide methoden ongeveer tien tot vijftien werkdagen in beslag nemen. Overschrijvingen komen vaker voor, aangezien cheques achteraf gedateerd kunnen worden, waardoor het risico bestaat dat kopers cheques uitschrijven die ze niet kunnen dekken.

Incasso

FACTUREN

Wat incasso betreft, fungeren originele facturen als bewijs van de aanvaarding van de schuld en het aangaan van een handelsrelatie tussen de partijen. Volgens het handels- en burgerlijk recht wordt de handelsovereenkomst bezegeld door twee elementen: een voorwerp (in dit geval het product of de dienst) en de prijs van het voorwerp zoals overeengekomen door de partijen. Zelfs bij gebrek aan een schriftelijke overeenkomst bevat een factuur beide elementen. Facturen zijn daarom het meest effectieve bewijs in een rechtszaak, aangezien ze aantonen dat de partijen een verkoopovereenkomst hebben gesloten en een wederzijdse verplichting hebben om de overeengekomen prijs te betalen en de goederen te leveren of de dienst te verlenen.

In 2014 heeft de Mexicaanse belastingdienst (Servicio de Administración Tributaria) bepaald dat alle facturen elektronisch moeten zijn, in de vorm van een XML-bestand. Ze moeten bovendien door het systeem van de belastingdienst worden geverifieerd om geldig te zijn. De belastingdienst eist tevens een elektronische bevestiging wanneer de crediteur de betaling ontvangt, samen met een ontvangstbewijs in een XML-bestand als wettelijke bevestiging. Deze nieuwe vereisten zijn in december 2017 in werking getreden. Het doel van deze wijzigingen is het aantal fraudegevallen en spookbedrijven te beperken, die beide veel voorkomen in Mexico.

Minimale fase

Alvorens in Mexico een gerechtelijke procedure te starten, proberen schuldeisers doorgaans telefonisch contact op te nemen met hun debiteuren. Er wordt een schriftelijke brief naar de debiteur gestuurd, waarin deze op de hoogte wordt gesteld van het bedrag van de schuld en het voornemen van de schuldeiser om over betalingsvoorwaarden te onderhandelen. Andere stappen omvatten een bezoek aan de debiteur door een incassospecialist. Tijdens dit bezoek probeert de incassospecialist een gedetailleerder beeld te krijgen van de situatie van de debiteur. De specialist tracht vast te stellen of het bedrijf nog actief is en of het over activa beschikt (zoals onroerend goed, handelsgoederen of andere rechten) die in geval van een gerechtelijke procedure in beslag kunnen worden genomen.

Wanneer schuldeisers incassomaatregelen starten met een minnelijke fase, komt het vaak voor dat debiteurenbedrijven volledig van de radar verdwijnen. Dit betekent de stopzetting van commerciële activiteiten die mogelijk de betaling van verschuldigde bedragen zouden kunnen mogelijk maken.

Bij het aangaan van commerciële exportrelaties wordt bedrijven aangeraden ervoor te zorgen dat alle documentatie in overeenstemming is met de Mexicaanse wetgeving. Een gebrek aan correcte informatie en documentatie stelt exporteurs bloot aan de mogelijkheid van fraude door Mexicaanse bedrijven en vermindert de kans op succesvolle invordering van vorderingen tijdens de minnelijke fase.

Gerechtelijke procedures

De „Medios Preparatorios a Juicio Ejecutivo Mercantil“ is een pre-gerechtelijke procedure die plaatsvindt wanneer er een factuur is als bewijs van de openstaande betaling en van de handelsrelatie. Crediteuren verzoeken de rechter om een dagvaarding te verkrijgen van de debiteur of diens wettelijke vertegenwoordiger. Vervolgens verkrijgt hij de bekentenis en erkenning van de schuld door de schuldenaar, evenals de openstaande betaling. Aangezien de bekentenis voor de rechter een executoriale titel is, kan de schuldeiser vervolgens de gerechtelijke procedure van de ‘Summary Business Proceeding’ inleiden. Deze pre-gerechtelijke procedure duurt ongeveer twee tot drie maanden. Vervolgens zijn er drie soorten procedures die tegen schuldenaren kunnen worden ingeleid:

VERKORTE HANDELSPROCEDURE

Deze gerechtelijke procedure vindt plaats wanneer er sprake is van een schuldbewijs (promessen, cheques of gerechtelijke bekentenissen voor de rechter door de schuldenaar of diens wettelijke vertegenwoordiger). De procedure begint met de dagvaardingsfase, waarin de schuldeiser de rechtszaak inleidt door de schuldenaar te verzoeken het totale bedrag van de verschuldigde schuld te betalen. Indien de schuldenaar niet over voldoende middelen beschikt, kan de schuldeiser verzoeken om beslag te leggen op een deel van zijn vermogen. Dit vermogen kan bestaan uit onroerend goed, handelsgoederen, bankrekeningen, industriële eigendomsrechten en handelsmerken, die als zekerheid dienen voor het totale bedrag van de schuld. Zodra de activa in beslag zijn genomen als zekerheid voor de schuld, loopt de gerechtelijke procedure door totdat de rechter zijn definitieve uitspraak doet. Indien er vervolgens geen onderhandeling of betaling plaatsvindt, kan de schuldeiser de veiling van de activa in gang zetten om de schuld te innen. Deze gerechtelijke procedure duurt ongeveer zes tot achttien maanden, hoewel dit van geval tot geval kan verschillen.

GEWONE HANDELSPROCEDURE

Gewone handelsprocedures zijn de meest tijdrovende procedure in het Mexicaanse handelsrecht. Ze kunnen plaatsvinden zonder dat er een schuldverklaring is, wat betekent dat het enige bewijs van een commerciële verkoop tussen de partijen de handelsovereenkomst met facturen is. In dit soort procedures kunnen activa pas in beslag worden genomen als zekerheid voor het totale bedrag van de schuld wanneer de rechter zijn definitieve vonnis heeft gewezen waarin de schuldenaar wordt veroordeeld tot betaling. Deze juridische procedure duurt ongeveer één tot twee jaar.

MONDELINGE PROCEDURES

Mondelinge procedures vinden plaats wanneer het totale bedrag van de schuld niet hoger is dan 31.856,68 EUR. Net als bij gewone handelsprocedures kunnen activa pas in beslag worden genomen als zekerheid voor het totale bedrag van de schuld wanneer de rechter zijn definitieve vonnis heeft gewezen waarin de schuldenaar wordt veroordeeld tot betaling van het verschuldigde bedrag. Deze procedure duurt ongeveer vier tot zes maanden. Op 2 mei 2017 heeft het Mexicaanse congres een wetswijziging aangenomen waarin is bepaald dat alle handelsgeschillen met ingang van 25 januari 2018 via mondelinge procedures moeten worden behandeld, zonder beperkingen wat betreft de bedragen.

Tenuitvoerlegging van een rechterlijke uitspraak

Een vonnis is uitvoerbaar zodra het definitief is geworden. Indien de schuldenaar het vonnis niet nakomt, kan de schuldeiser bij de rechtbank een dwangbevel aanvragen, in de vorm van een beslaglegging, de verkoop van specifieke activa of de liquidatie van de onderneming. Dit duurt tussen de zes maanden en twee jaar.

Buitenlandse vonnissen kunnen ten uitvoer worden gelegd via een exequaturprocedure. De rechtbank controleert of aan bepaalde vereisten is voldaan, alvorens de buitenlandse beslissing te erkennen. De rechtbank gaat na of de buitenlandse rechtbank bevoegd was om over de zaak te beslissen en of de tenuitvoerlegging van de beslissing niet in strijd is met de Mexicaanse wetgeving of de openbare orde.

Insolventieprocedures

BUITENGERECHTELIJKE PROCEDURES

Met de goedkeuring van schuldeisers die 40% van de schuld in handen hebben, kunnen schuldenaren een „vooraf opgestelde“ reorganisatieovereenkomst sluiten. Dit stelt de rechtbank in staat een insolventieverklaring af te geven en de onderneming in „concurso mercantile“ te verklaren.

LIQUIDATIE

Liquidatie kan alleen door de schuldenaar zelf worden aangevraagd, maar de schuldenaar kan ook in liquidatie worden geplaatst als gevolg van het feit dat hij er niet in is geslaagd om via de „concurso mercantile”-procedure een aanvaardbaar voorstel voor schuldsanering aan zijn schuldeisers voor te leggen. Er wordt een curator aangesteld die de verantwoordelijkheid krijgt voor het beheer van de onderneming, de verkoop van haar activa en de verdeling van de opbrengst onder de schuldeisers volgens hun rangorde.

Laatst bijgewerkt: 20 november 2025